TASOS GRČKA leto 2012 aranžmani turističkih agencija (apartmani, hoteli, smeštaj, studio, vile)

Tasos

Tazos, ili Tasos, ranije Hristopolj, je grčko ostrvo koje se nalazi u sjevernim Egejima, tj. severoistočnom delu Grčke. Od makedonske obale ostrvo je udaljeno svega 8 km, a ujedno predstavlja najsjevernije ostrvo grčkog arhipelaga u Egeju. Geografski, ostrvo pripada teritoriji zvanoj Trakija, a politički je uvršteno u prefekturu (upravni okrug ili noma) Kavala. Površina Tasosa iznosi okruglo 390 km², što ga čini devetim po veličini ostrvom Grčke. Najviši vrh, na ovome inače veoma brdovitom ostrvu, jeste mermerni masiv Ipsarion (1.204 m). Glavnom ostrvu, pripadaju još tri veoma malena ostrva: Tasopulo na severnoj strani, Kinira na istočnoj strani i Panagija na južnoj, sa ukupnom površinom od 0,4 km² i uzvišenjima od 60 do 80 m. Broj stalnih stanovnika na ostrvu iznosi oko 16.000 (2005). Današnje glavno mesto ostrva je Limenas, ponekad zvano i Tasos, iako je antički grad Tasos na drugoj strani ostrva, dok se prijašnje glavno mjesto ostrva nazivalo Telohos, a ono se nalazi u samoj unutrašnjosti ostrva. Ostrvo predstavlja najjužniji i najistočniji dio prefekture Kavala. Između Kavale i Tasosa postoje redovne linije koje se održavaju trajektom. Tasos ima nekoliko škola, čitaonicu, gimnaziju, crkvu i jedan skver (plateia).

Istorija

Ostrvo su kolonizovali Feničani još u staro doba, a na ostrvo su ih najverovatnije privukle bogate zlatne žile. Pored njih na ostrvu su živeli i Tračani. Feničani su na Tasosu podigli Herkulov hram, koji je u Herodotovo vreme još uvek postojao. Ostrvo je dobilo ime po Tasusu, Feniksovom sinu, koji je bio vođa naroda Feničani. Godine 720. p. n. e. ili 708. p. n. e. na Tasos su kolonizovani Grci sa ostrva Paros. U ratu protiv Sajanaca, jednog trakijskog plemena, Grci sa Parosa su preuzeli vlast nad ostrvom predvođeni liričarem i plaćenim ratnikom, Arhilohosom. Potom su Grci proširili svoju vlast i na trakijsko kopno, gde su zaposeli rudnike zlata, mnogo bogatije nego na samom Tasosu. Iz tih izvora Tasijanci (Grci sa Tasosa) su stekli veliko bogatstvo, tako da je po glavi dolazilo 200 ili čak 300 talenata (antički novac). Herodot, koji je jednom posetio Tasos, zapisao je da su najbogatiji rudnici zlata na ostrvu otvoreni još za vreme Feničana, i da se nalaze na istočnoj strani ostrva, koja gleda prema Samotraki. Ostrvo je postalo značajno tokom Jonskog ustanka protiv Persije, ali su stanovnici ostrva dosta propatili tokom Persijskih ratova. Nakon sloma Mileta, 494. p. n. e., jonski vođa je organizovao opsadu Tasosa. Opsada mu nije uspela, ali upozoreni ovom opasnošću, Grci sa Tasosa su uložili svoje zalihe u izgradnju ratnih brodova i ojačavanje svojih utvrđenja. To je prilično uzbunilo Persijance, pa je njihov car Darije naredio Tašanima da mu se predaju brodovi a odbrambeni zidovi i utvrde sruše. Nakon grčke pobede nad persijskim carem Kserksesom (Ξερξης), Tašani su se učlanili u Delski savez, ali ne zadugo, zbog razlika u plaćanju poreza radi njihovih rudnika i razvijene trgovine uskoro su se pobunili. Atinjani pod vođstvom Kimona su ih pobedili na moru, i nakon opsade koja je trajala duže od dvije godine, uspeli su da osvoje prestolnicu Tasos 463. p. n. e. Prisilili su Tašane da poruše svoje odbrambene zidove, da predaju ratne brodove, plate odštetu te godišnji iznos od 21 talenta počevši od 449. pne, a po 30 talenata od 445. p. n. e. Takođe, bili su prisiljeni da napuste svoje vlasništvo na kopnu. 441. p. n. e.., za vreme revolucije atinske oligarhije (manjina), Tasos se ponovo pobunio protiv Atine i prihvatio je lakedemonijskog (spartanskog) vladara, ali 407. p. n. e. predstavnici iz Lakedemona (Λακεδαιμωνa) su proterani, te je ponovo prihvaćena vlast Atinjana pod vođstvom Trasibula. Poslije Bitke kod Egospotama, 405. p. n. e., Tasos je ponovo pao u ruke Lakedemona kojim je upravljao Lisander. On je na Tasosu formirao dekadarhiju (vrhovni organ iz deset članova). Međutim Atina je ponovo preuzela ostrvo, što je bio jedan od glavnih razloga neslaganja između njih i Filipa II Makedonskog. 340. p. n. e. Filip je postao vladar ostrva. Kasnije, u sukobu između Rimljana i Filipa III Makedonskog, Tasos se podčinio Filipu, ali je njegova sloboda ipak pala u ruke Rimljana i tako "slobodan", Tasos je pod Rimljanima ostao sve do u Plinijevo vrijeme. Pod Rimljanima je ostrvo bilo od 197. p. n. e., a od 4. veka Tasos je bio pod Vizantijskim carstvom. Nakon perioda rimljanske okupacije, Tasos je osvojilo Osmansko carstvo u 1462.-oj godini. Sultan Mahmud II je ostrvo poklonio Mehmet Aliju od Egipta, te je ostrvo bilo u njegovom privatnom vlasništvu. 1914. godine, tokom Balkanskih ratova, ostrvo je oslobodio grčki admiral Pavlos Kunturiotis (Pávlos Kountouriótis), pa je Tasos, Budimpeštanskim sporazumom, konačno postao dio Grčke. Antički grad Tasos, prestonica, nekad se nalazio na severnoj strani ostrva, imao je dvije luke, od kojih je jedna bila zatvorenog tipa. Arhilohus je opisao Tasos kao " jednu magareću kičmu, prekrivenu divljom šumom". Ovaj opis je potpuno razumljiv kada se zna da je ostrvo veoma brdovito i bogato šumama jele. Pored rudnika zlata, Tasos je u antičko vreme bio na glasu i zbog vina, koštunjavih plodova i trgovine.

Populacija

Privreda

Između ostalih faktora, turizam predstavlja najznačajniji privredni faktor. Najvažniji proizvodi ovoga ostrva su mermer, med, maslinovo ulje, uzgoj ovaca, koza i ribarstvo. Obrada rude cinka i žive počela je 1939. godine, a do 1964. vadila se i ruda gvožđa. Ranije je na ostrvu u funkciji bila i drvna industrija. Tasos, koji je nekada bio pozant po svome vinu, danas uzgaja vinovu lozu samo za vlastite potrebe. Geologija i struktura tla

Sastav centralnih planina ostrva uglavnom čine solne (silikati, aluminati) i krečnjačke naslage, koje su se pod uticajem spoljašnjih faktora (pritisak, temperatura...) potpuno preobrazile u kristalne ploče i u stijene različitog sastava (od krečnjačkog do mermernog).

Preuzeto sa www.wikipedia.org