ASPROVALTA GRČKA leto 2012 aranžmani turističkih agencija (apartmani, hoteli, smeštaj, studio, vile)

Solun

Solun je glavni grad prefekture Solun, u periferiji Središnja Makedonija. Solun je najznačajnija luka Balkana i drugi po veličini grad u Grčkoj, posle Atine. U upravnim granicama grada Soluna živi oko 370 hiljada stanovnika, ali "Velikom Solunu" (šire gradsko područje), koji se sastoji od 16 gradskih i prigradskih opština, živi oko 1 milion žitelja ili svaki drugi stanovnik Periferije Središnja Makedonija. Gravitaciono područje grad obuhvata oko 3-4 miliona stanovnika severne Grčke. Grad je poznat kao velika luka i sajamski centar. U gradu se održava i najveće bijenale grčke dijaspore.

Naziv grada

Osnivač Soluna je kralj Kasandar 316. godine p. n. e.[1]. Veruje se da je grad dobio ime po Tesaloniki, supruzi Kasandra i polusestri Aleksandra Velikog. Ime grada na svim značajnim jezicima izvedeno je od grčkog naziva za grad "Tesaloniki" (Thessaloniki). U jezicima Zapadne Evrope grad se najčešće naziva "Salonika", kao varijanta skraćenice "Saloniki", koju upotrebljava mesno stanovništvo u svakodnevnom govoru. U južnoslovenskim jezicima preovlađuje naziv "Solun", koji je blizak turskoj verziji "Selanik".

Položaj

Grad se nalazi na vrhu Solunskog zaliva, duž kojeg se pruža dužinom od 20ak km. Zapadno od grada pruža se tzv. Solunsko polje, primorska ravnica blizu ušća Vardara u zaliv (20 km zapadno od grada). Sa drugih strana grad je okružen brdima planine Hortiatis.

Klima

Solun se nalazi u području izmenjene sredozemne klime, zahvaljujći otvorenosti grada i okoline uticajima iz unutrašnjosti Balkana. Zbog toga su zime sa negativnim temperaturam i omanjim količinama snega normalna pojava, što je bitno drugačije od južne Grčke i Atine. Mraz je takođe česta pojava zimi. Leta su topla, ali ne žarka sa retkim padavinama u vidu jakih pljuskova. Godišnja količina padavina je 451 mm.

Istorija

Osnivač Soluna je kralj Kasandar 315. godine p. n. e.. Vjeruje se da je grad dobio ime po Tesaloniki, supruzi Kasandara i polusestri Aleksandra Velikog. Njen otac Filip II Makedonski ju je tako nazvao u čast pobjede nad Tesalijcima, a njeno ime i ime grada se mogu prevesti kao pobjeda nad Tesalijcima (Θεσσαλοί + Νίκη). Po osvajanju grada od strane Rimljana 168. g. p. n. e., Solun je postao glavni grad jedne rimske provincije na veoma važnom državnom putu Ignjacija. Za vrijeme drugog puta u Makedoniju Sveti Apostol Pavle propovjedao je u mjesnoj sinagogi, koja je bila glavna za Jevreje tog rejona, i postavio je temelje hrišćanskom bratstvu i crkvi. Mjesni jevrejski rabini bili nezadovoljni njime, zbog čega su ga protjerali iz Soluna u grad Ber. 379. g. deobom cartsva na istočni i zapadni deo, grad postaje glavno sedište novoobrazovane provincije Ilirikum u okviru istočnog dela, kasnije Vizantije. Solun je bio jedno od najvažnijih trgovačkih središta u Vizantiji, naročito tokom vladavine Komnina, a u njemu su rođeni Ćirilo i Metodije, a teško stradao u razvoblju okupacije pod Krstašima (1204-46. g.).

Mlečani su 1432. godine kupili grad od Vizantinaca, ali su ga već 1430. godine kada su ga osvojile Osmanlije. Veliki broj sefaradskih Jevreja se uselilo u Solun, nakon što su protjerani iz Španije 1492 godine. Oni su u ranom 16. veku, bili najveća religijska grupa u Solunu, a u 18, 19. i početkom 20. veka su i dalje bili veliki dio stanovništva Soluna. Solun je ostao u Osmanskom Carstvu do 1912. godine i Balkanskih ratova, nakon čega je dodjeljen Grčkoj. Za vrijeme Prvog svjetskog rata Solun su okupirale engleske i francuske trupe, pretvorivši ga u njihovu najvažniju vojnu bazu u jugoistočnoj Evropi i nedaleko od njega je uspostavljen Solunski front. 1917. g. desio se veliki požar u gradu, koji je stari grad od drvenih zgrada potpuno uništio. Posle rata započela je obnova grada po savremenim načelima (ortogonalna matrica, prave ulice primerene širine, parkovi) ipoštovanje važnih spomenika grada. Grad je brzo rastao 20ih godina usled doseljavanja mnogo Grka, kao izbegilca iz Male Azije.

Na početku novog svetskog rata u Grčkoj 22. aprila 1941. g. Solun su okupirale nemačke trupe i on će biti u njihovim rukama do 30. oktobra 1944. g. Tokom ovog razdoblja jevrejsko stanovništvo je uništeno. Posle rata pristupilo se daljem osavremenjavanju grada, koje trajalo nekoliko decenija. Međutim, 1978. g. grad je pogodio težak zemljotres, koji napravio najviše štete na starim zaštićenim zgradama. Ti spomenici su sledećih godina obnavljani, a 1988. stavljeni su na listu Svetske baštite UNESKOa. Sve ovo je krunisano 1997. g., kada je grad bio Evropski grad kulture.

Preuzeto sa www.wikipedia.org